Τελευταία ανακοίνωση για την επίσκεψη στη περιοχή της Αχλάδας πάνω από το Κουστογέρακο Σελίνου στις 25-26 Ιουλίου 2015.

Μετά τις επιτυχημένες εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν για πρώτη φορά στις περιοχές Αη Ζήνα, Καρακόλι και Πύργο του Σταυρού της Καντάνου, που βρίσκονται στην οροσειρά του Αποπηγαδιού, προγραμματίζουμε ανάλογη εκδήλωση στις 25 και 26 Ιουλίου 2015, στην ιστορική περιοχή της Αχλάδας, που βρίσκεται στη Σελινιώτικη Μαδάρα, πάνω από το Κουστογέρακο.

Ο σκοπός της επίσκεψης μας είναι κυρίως ιστορικός και φυσιολατρικός.
Στην περιοχή της Αχλάδας, όσο και στην ευρύτερη περιοχή της (Ψηλάφι, Γκίγκιλος, Φαράγγι Τρυπητής, Ακονιζιά, Ανιδοσέλλι, Κορδιάρης, Τούμπα κτλ) έλαβαν χώρα σημαντικά ιστορικά γεγονότα τόσο κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας, όσο και κατά την Γερμανική κατοχή 1941 -1945.
Κατά την διαδρομή θα περάσουμε από ένα απαράμιλλου κάλλους δάσος από πεύκα, κυπαρίσσια , πρίνους και ασφένταμους. Επίσης όλη η ευρύτερη περιοχή της Αχλάδας παρουσιάζει ιδιαίτερο φυσικό κάλλος (φαράγγια, σπηλιές, γρεμνά, δάση κτλ).

Προγραμματίζουμε να γίνουν αναφορές τόσο για ιστορικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στην ευρύτερη περιοχή , όσο και για τη σπάνια χλωρίδα και πανίδα της περιοχής, καθώς και ξενάγηση.
Επίσης από τεχνικούς που θα είναι μαζί μας θα γίνουν μετρήσεις στα ερείπια του κτιρίου του τυροκομείου της Αχλάδας, που ως γνωστό καταστράφηκε το 1943 μετά την γνωστή μάχη που έλαβε χώρα εκεί, προκειμένου να διευκολυνθεί μια αναστήλωση του στο μέλλον.

Το πρόγραμμα που θα ακολουθήσουμε θα είναι το εξής: Θα συγκεντρωθούμε στο Κουστογέρακο στις 6.30 το πρωί του Σαββάτου 25 Ιουλίου. Με αυτοκίνητα θα μεταβούμε στην Αγία Αικατερίνη που βρίσκεται πάνω από το Κουστογέρακο. Από εκεί με πεζοπορία τουλάχιστον 3 ωρών θα μεταβούμε στην περιοχή της Αχλάδας.
Λόγω του υψομέτρου της περιοχής που είναι περίπου 1600 μέτρα και της απόστασης από το χωριό Κουστογέρακο θα διανυκτερεύσουμε στην ύπαιθρο.
Λόγω των απροσδιόριστων καιρικών συνθηκών που θα επικρατούν ( αέρας, ομίχλη, πάρα πολύ κρύο το βράδυ, κτλ.) τα απαραίτητα ατομικά εφόδια είναι τουλάχιστον τα παρακάτω:
Μπουφάν χοντρό, υπνόσακος, καπέλο, μπαστούνι, νερό και ότι άλλο θεωρεί ο καθένας αναγκαίο ότι του είναι απαραίτητο.
Την επομένη ημέρα Κυριακή θα επιστρέψουμε στο Κουστογέρακο.
Επισημαίνουμε ότι οι συμμετέχοντες για λόγους ασφαλείας, λόγω της μορφολογίας της περιοχής, θα πρέπει γενικά να ακολουθούν το πρόγραμμα το διοργανωτών.
Η διοργάνωση της εκδήλωσης γίνεται από το Σύλλογο Επιστημόνων Σελίνου, τον Πολιτιστικό Σύλλογο των απανταχού Ανατολικοσελινιωτών το «Ψηλάφι», τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κουστογεράκου και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Σούγιας και θα τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Καντάνου - Σελίνου.

Για την καλλίτερη διοργάνωση και εξυπηρέτηση των ενδιαφερομένων, καλό είναι να επικοινωνήσουν για την συμμετοχή τους, αλλά και να λάβουν γενικά πληροφορίες, στα τηλέφωνα:

Κορκιδάκης Ευτύχης 6973382773 email: efkorkidis@yahoo.gr
Μπασιάς Λουκάς 6977390273 email: bassias@otenet.gr

Επιστολή του Συλλόγου Επιστημόνων Σελίνου στους βουλευτές των Χανίων για τον καθορισμό σωστών αντικειμενικών αξιών

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΣΕΛΙΝΟΥ

Κροκιδά 31 Χανιά

Τηλ. 6977 39 02 73

Προς τους Βουλευτές του νομού Χανίων

Αξιότιμοι κύριοι  Βουλευτές

Με αφορμή τις πληροφορίες ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα  θα γίνει η αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων, θέλουμε να σας επισημάνουμε τα εξής:

Είναι σε όλους γνωστό ότι οι σημερινές αντικειμενικές αξίες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ότι είναι πολύ μεγαλύτερες από τις πραγματικές αξίες των ακινήτων.

Είναι επίσης γνωστό ότι οι τιμές αυτές έχουν συνδεθεί με τη φορολογία λόγω ΕΝΦΙΑ, τη φορολογία στις αγοροπωλησίες ακινήτων, τη φορολογία στις κληρονομιές, τις πληρωμές για τις τακτοποιήσεις των ακινήτων που έχουν αυθαιρεσίες και σε αρκετές άλλες δραστηριότητες.

Δηλαδή το ύψος των αντικειμενικών αξιών επηρεάζει σημαντικά  τις δαπάνες των πολιτών.

Εκτός όμως από το ύψος των τιμών, που όπως προαναφέρθηκε είναι παντού πολύ υψηλό, παρατηρούμε ότι στο νομό Χανίων  οι τιμές ζώνης, που επηρεάζουν καθοριστικά την τελική αντικειμενική αξία,  έχουν καθοριστεί κατά τρόπο που δεν είναι καθόλου σωστός.

Ετσι  παρατηρούμε ότι η τιμή ζώνης στον οικισμό των Μουρνιών, η στα Κατσιφαριανά  του Νεροκούρου,   που είναι δίπλα στην πόλη των Χανίων, είναι 800 ευρώ και ταυτόχρονα  η τιμή ζώνης σε απομακρυσμένα από την πόλη των Χανίων χωριά, που είναι μάλιστα και ορεινά,  έχει δοθεί η ίδια τιμή. Ετσι  π.χ. στα χωριά Κουστογέρακο, Λιβαδάς η τιμή ζώνης είναι 800 ευρώ.

Ενδεικτικά σας παραθέτουμε τις τιμές ζώνης για μερικούς οικισμούς στο νομό μας, για να διαμορφώσετε καλλίτερη άποψη για το τι συμβαίνει με τις τιμές ζώνης που ισχύουν .

Νεροκούρου (οικισμός Κατσιφαριανά) 800ευρώ

Νεροκούρου (οικισμός Νεροκούρου) 700 ευρώ

Μουρνές (οικισμός Μουρνιών) 800 ευρώ

Αγιά (Κυρτομάδο) 600 ευρώ

Βαρύπετρο (οικισμός Βαρυπέτρου) 800 ευρώ

Βαρύπετρο (οικισμός Λυγιδέ) 700 ευρώ

Βουκολιές (Γαβαλομούρι) 600 ευρώ

Επανοχώρι (οικισμός Αγίας Ειρήνης) 600 ευρώ

Ροδοβάνι (οικισμός Αγριλέ) 600 ευρώ

Κουστογέρακο  800 ευρώ

Λιβαδάς 800 ευρώ

 Μονή 800 ευρώ

Κακοδίκι 600 ευρώ

Πλεμενιανά 700 ευρώ

Αζωγυρές 700 ευρώ

Προδρόμι 700 ευρώ

Αχλαδιάκες 700 ευρώ

Παρακαλούμε για τις ενέργειες σας ώστε κατά το νέο καθορισμό να ληφθούν υπόψη από τους αρμόδιους όλοι οι  παράγοντες που επηρεάζουν την αξία των ακινήτων, μεταξύ των οποίων είναι και η απόσταση από την πόλη των Χανίων, το ορεινό η όχι του εδάφους κτλ.  Ετσι εάν π.χ. στις Μουρνιές , που ανήκουν στον δήμο Χανίων, θα καθοριστεί τιμή ζώνης αξίας Α ευρώ, στα χωριά του Σελίνου  που δεν είναι παραθαλάσσια, θα έπρεπε κατά την άποψη μας να καθοριστεί τιμή ζώνης μικρότερη από το μισό  της παραπάνω τιμής, δηλαδή μικρότερη του Α/2.

Χανιά 4-5-2015

Για το Δ.Σ.

Αυστραλός στρατιώτης που πολέμησε στη Μάχη της Κρήτης βρίσκει φιλόξενο καταφύγιο στο Σέλινο

Γράφει ο Λουκάς  Μπασιάς

Μετά την οριστική επικράτηση των Γερμανικών δυνάμεων στην Κρήτη το 1941,  μεγάλος αριθμός συμμάχων στρατιωτών δεν μπόρεσαν να διαφύγουν αμέσως από το νησί για τη Μέση Ανατολή. Ετσι σκορπίστηκαν σε πολλά  χωριά της Κρήτης και προσπαθούσαν να βρουν τρόπο για να διαφύγουν. Οι περισσότεροι κατόρθωσαν και έφυγαν μέσα στους επόμενους μήνες, κυρίως  από τις νότιες ακτές, με τα πλωτά μέσα που ερχόντουσαν  για το σκοπό αυτό στην περιοχή, με τη βοήθεια και της αντίστασης που άρχισε να οργανώνεται.

Μερικοί όμως δεν κατόρθωσαν να φύγουν γρήγορα  και παρέμειναν για μεγάλο διάστημα στο νησί. Μια μεγάλη αποστολή συμμάχων στρατιωτών προς τη Μέση Ανατολή, από το νομό Χανίων, έγινε στις αρχές Μαίου 1943, από την περιοχή της Τρυπητής, που είναι μεταξύ Σούγιας και Σφακίων.

Η φιλοξενία των Αγγλων, Αυστραλών και Νεοζηλανδών στρατιωτών εγκυμονούσε μεγάλους κινδύνους  και για τους Κρητικούς που τους έδιναν τροφή και βοήθεια αλλά και για ολόκληρο το χωριό τους. Σχετική είναι η προκήρυξη του Γερμανού Στρατιωτικού Διοικητή Κρήτης,  που είχαν φροντίσει οι κατοχικές δυνάμεις να μοιραστεί παντού, ώστε οι Κρητικοί να είναι ενήμεροι, που αναφέρει και τα εξής:

«Οστις ΚΡΥΠΤΕΙ ΦΥΓΑΔΑΣ ΑΓΓΛΟΥΣ παρέχον εις αυτούς τροφήν και βοήθειαν η συμβουλεύει και προειδοποιεί αυτούς, θέτει εις ΚΙΝΔΥΝΟΝ την ιδίαν αυτού ΖΩΗΝ, ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΙΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ και την ύπαρξιν ολοκλήρου του ΧΩΡΙΟΥ ΤΟΥ. »

Και όμως, παρά τους κινδύνους που διέτρεχαν, οι Κρητικοί παρείχαν βοήθεια και φροντίδα στους συμμάχους στρατιώτες.

Ο Αγγλος αξιωματικός Patrick Leigh Fermor που οργάνωσε την απαγωγή του στρατηγού Κράιπε γράφει σχετικά:

«Το 1941 και το 1942 τα προγνωστικά του πολέμου ήταν πολύ άσκημα.  Ολη η Ευρώπη είχε υποκύψει και απόμειναν η Αγγλία και η Ελλάδα μόνες να αντιμετωπίσουν τον εχθρό.

Ηταν μια εποχή δίχως ελπίδα.  Στην Κρήτη μεγάλες  τραγωδίες  ξετυλίσσονταν σαν νά  ‘ταν καθημερινά επισόδεια.  Και όμως, άμα φτάσαμε, τα μέλη της Συμμαχικής Αποστολής, δεν βρήκαμε ίχνος λιποψυχίας  ή απελπισίας. Τα βουνά ήσαν γεμάτα από περιπλανώμενους Αυστραλούς, Νεοζηλανδούς και Αγγλους στρατιώτες, που τους έκρυβαν και τους τάιζαν οι Κρητικοί με κίνδυνο της ζωής τους, της ζωής της οικογενείας τους, του χωριού τους.

Ποιοί από όλους εμάς  που μοιραστήκαμε τη ζωή κοντά τους  τα χρόνια εκείνα μπορούμε ποτέ να τους ξεχάσουμε;  Μας δέχτηκαν σαν μέλη της Κρητικής οικογένειας. Φοράγαμε ψηλές μπότες, κάπες από μαλλί προβατίσιο και ξεφαλομάντιλα  με φράντζες. Προσπαθούσαμε να γίνουμε Κρητικοί. Και σχεδόν το πετύχαμε» (Από ομιλία στην Κρήτη στις 25-5-1981)

Αλλά και ο γνωστός λογοτέχνης Νίκος Καζαντζάκης, που σαν μέλος  διορισμένης από την Ελληνική κυβέρνηση επιτροπής, το 1945, μετέβη σε πολλές περιοχές της Κρήτης για να συντάξουν έκθεση με τις ωμότητες που διεπράχθησαν, σε ραδιοφωνική ομιλία του αναφέρει:

«Τα περισσότερα χωριά στην Κρήτη χάθηκαν, οι περισσότεροι άντρες σκοτώθηκαν γιατί φιλοξενούσαν Αγγλους. Σ’ ένα χωριό, τα Μεσκλά, είδα μια μάνα που της είχαν σκοτώσει τους δύο γυιούς της γιατί είχε σπίτι της κι έκρυβε 8 μήνες δύο Αγγλους στρατιώτες. Το μάθαν οι Γερμανοί κι’  ήρθαν, της έκαψαν το σπίτι, της σκότωσαν τους γυιούς της και τώρα στέκουνταν απόξω από τα χαλάσματα λιγνή, χαροκαμένη, με τα μάτια όλο φλόγα και μου μιλούσε.

-Το ίδιο βράδυ που σκότωσαν τους γυιούς μου πέρασαν νύκτα βαθειά δυό Εγγλέζοι που τους κυνηγούσαν οι σκύλοι οι Γερμανοί. Κάπνιζε ακόμα το σπίτι μου, μα εγώ είχα τρυπώσει σε μια γωνιά και έκλαιγα. Με άκουσαν οι Εγγλέζοι, ζύγωσαν. Ψωμί, μου φώναξαν, ψωμί!

Οι χωριανοί μου είχαν δώσει μια κουλούρα κριθαρόψωμο μα εγώ δεν είχα όρεξη να φάω, δεν κατέβαινε η μπουκιά  από το λαιμό μου. Τους έδωκα το ψωμί. Κρύωναν τους έδωκα και μια κουβέρτα που μου είχαν δώσει, βγήκα από τη γωνιά, τους έβαλα να κοιμηθούν.

-Γιατί τάκαμες όλα αυτά; Ρώτησα. Οι Εγγλέζοι δε φταίγαν που σκότωσαν τους γυιούς σου;

-Τόκανα, αποκρίθηκε, γιατί είχαν κι’ αυτοί μανάδες, κατέχω ήντα θα πή πόνος της μάνας.» ( Η ραδιοφωνική ομιλία του Νίκου Καζαντζάκη, εκδόθηκε σε μικρό τεύχος στην Αίγυπτο το 1946. Το τεύχος αυτό ανατυπώθηκε από την Περιηγητική Λέσχη Αρχανών στο Ηράκλειο το 1984.)

Στο Σέλινο, σύμφωνα με υπάρχουσες μαρτυρίες, προσφέρθηκε βοήθεια και φιλοξενία σε συμμάχους στρατιώτες σε πολλά χωριά. Μάλιστα κατά  τους πρώτους μήνες της κατοχής, κυρίως από το Ανατολικό Σέλινο πέρασαν πάρα πολλοί που από τις ακτές κοντά στην Τρυπητή μπόρεσαν να διαφύγουν με τα πλωτά μέσα που ερχόντουσαν από τη Μέση Ανατολή για το σκοπό αυτό. Όμως και πολλοί άλλοι που δεν μπόρεσαν να φύγουν αμέσως, παρέμειναν στην περιοχή για μεγάλα χρονικά διαστήματα και φιλοξενήθηκαν από τους κατοίκους της. Για την προσφορά αυτή, ελάχιστα έχουν μέχρι σήμερα γραφτεί,  ώστε να γίνουν αυτά  τα γεγονότα περισσότερο γνωστά.

Σήμερα, με την ευκαιρία του εορτασμού της Μάχης της Κρήτης αυτό το μήνα, θα αναφερθώ σε μια μόνο περίπτωση βοηθείας,  που συνέβη στο χωριό μου, τη Μονή Σελίνου, από οικογένειες του οποίου, κατά τη Γερμανική κατοχή,  φιλοξενήθηκαν αρκετοί σύμμαχοι στρατιώτες.

Πριν από λίγο καιρό είχα την ευκαιρία να μιλήσω με ένα χωριανό μου, που πλησιάζει σήμερα τα 90. Είναι ένας άνθρωπος έξυπνος, σεμνός, που γνωρίζει και διηγείται άριστα πλήθος από ιστορίες που αφορούν τον τόπο μας και όχι μόνο. Ενας άνθρωπος εξαιρετικά αγαπητός σε όλους όσους τον έχουν γνωρίσει. Για την προσωπικότητα του αλλά και για τη δράση που είχε  ως οργανοπαίκτης βιολιού, έχει τιμηθεί από το Δήμο Ανατολικού Σελίνου. Πρόκειται για το Νίκο Κομπιτσάκη.

Μου διηγήθηκε λοιπόν  για την περίπτωση ενός Αυστραλού, του Dick Plant,  που είχε πολεμήσει ως στρατιώτης κατά τη Μάχη της Κρήτης στην περιοχή του Μάλεμε και είχε τραυματιστεί σοβαρά.  Ο Dick Plant  κατόρθωσε να διασωθεί  και αφού περιπλανήθηκε  σε διάφορα μέρη, βρέθηκε στο χωριό Μονή όπου και δέχθηκε βοήθεια. Σύμφωνα με το Νίκο Κομπιτσάκη έμεινε στο χωριό Μονή μέχρι την καταστροφή του χωριού του, που συνέβη στις 30-9-1943. Στη συνέχεια, επειδή το χωριό εγκαταλείφτηκε από τους κατοίκους του,  αφού όλη η ευρύτερη περιοχή κηρύχθηκε ως απαγορευμένη ζώνη, ο Dick Plant  έφυγε  και μετέβη σε διάφορα μέρη για να καταλήξει τελικά στην Παλαιόχωρα. Από εκεί  προσπάθησε με άλλους συμμάχους στρατιώτες να φύγει με βάρκα για τη Μέση Ανατολή. Όμως οι Γερανοί τους συνέλαβαν, ενώ είχαν φύγει με τη βάρκα και ήταν ακόμη κοντά στην ακτή. Τον έστειλαν σε στρατόπεδο στη Γερμανία, από όπου όμως κατόρθωσε να σωθεί.  Ο Dick Plant  με μόνιμη αναπηρία που του έμεινε από τα τραύματα που υπέστη  κατά τη Μάχη της Κρήτης, από το 1976 και για πολλά χρόνια επισκεπτόταν το νησί μας. Ερχόταν ως βετεράνος κατά τις εκδηλώσεις για τη Μάχη της Κρήτης. Κάθε φορά που ερχόταν φρόντιζε να συναντά και το Νίκο Κομπιτσάκη.

Μετά που πέθανε, πριν από λίγα χρόνια,  ήλθε στην Κρήτη το 2010 και η κόρη του με το γαμπρό του. Είναι η Wendy και ο Robert Fenwick.  Ηθελαν  να γνωρίσουν τα μέρη που ο πατέρας τους πολέμησε, περιπλανήθηκε, φιλοξενήθηκε και δέχθηκε ιατρική βοήθεια.

Όταν επέστρεψαν στην Αυστραλία το 2010, έστειλαν μια ευχαριστήρια επιστολή στο Νίκο Κομπιτσάκη. Παρουσιάζω ένα μεγάλο μέρος της επιστολής αυτής που έχει  ενδιαφέρον για το θέμα. Στην επιστολή αναφέρονται περισσότερες λεπτομέρειες και μάλιστα για τη βοήθεια που δέχθηκε ο πατέρας τους.

Ο Νίκος Κομπιτσάκης με την κόρη του Αυστραλού Dick Plant, την Wendy  Fenwick, στο σπίτι του πρώτου στα Χανιά, που τον επισκέφτηκε το 2010. 

Η επιστολή

Wendy &Robert Fenwick

5 Mt. Pleasant Ave

MONA VALE. 2103

NSW

Australia

Wednesday, August 5^th, 2010

Αγαπητέ Νίκο,

Ημουν απίστευτα  χαρούμενη που συνάντησα εσένα στα Χανιά και το μόνο που εύχομαι είναι να μπορούσε ο πατέρας μου, o Dick Plant, να γνώριζε ότι εμείς συναντηθήκαμε κάποια μέρα. Ηταν μια ιδιαίτερη  συνάντηση για μένα αλλά και ταυτόχρονα και πολύ λυπηρό το ότι δεν μπορούσα να επικοινωνήσω μαζί σου, για να σου πώ πόσα πολλά σήμαινε για μένα η συνάντηση μας. Απόλαυσα την ώρα που μοιραστήκαμε και σε ευχαριστώ πάρα πολύ που ήρθες και συνάντησες τον Ρόμπερτ και εμένα.

Οι διακοπές μας στα Χανιά, το να ανακαλύψουμε τα μέρη που περπάτησε ο πατέρας μου εκεί το 1941, πολεμώντας τους Γερμανούς, ήταν απίστευτο για εμάς.  Συναντήσαμε  τόσους πολλούς ανθρώπους που ήξεραν τον Μπαμπά και οι οποίοι τον βοήθησαν και τον έκρυψαν και  τον περιέθαλψαν,  όπως εσύ και η μητέρα σου έκανες.

Όταν ήμουν νέα, ο πατέρας μου έλεγε πως η μητέρα σου συνήθιζε να πλένει το πληγωμένο του πόδι με νερό που είχε μέσα αλάτι, για να θεραπευτεί. Γνωρίζοντας πόσο σημαντικό ήταν αυτό για τον πατέρα μου, έκανε τόσο ιδιαίτερο για μένα να σας συναντήσω και θα ευχόμουν να μπορούσα να σας ευχαριστήσω για όλα όσα κάνατε για τον Μπαμπά μου. Ο Μπαμπάς μου, μου είπε , ότι εσύ ήσασταν μόνο έντεκα χρονών όταν αυτός συνάντησε εσάς και την Αννα και έμεινε στο υπνοδωμάτιο της μητέρας σας, για 3-4 μέρες, ενώ αυτός ήταν άρρωστος και ότι η μητέρα σας έβαλε «τσικουδιά» στις πληγές του (Σας παρακαλώ συγχωρέστε με για όποια συντακτικά λάθη μου). Είπε ότι μετά από τις λίγες μέρες παραμονής στο σπίτι σας πήρατε τον Dick και τον οδηγήσατε σε ένα μέρος όπου μπορούσε να κρυφτεί και το μέρος αυτό το ονομάσατε νοσοκομείο.

Επιπλέον εμείς επισκεφθήκαμε την σπηλιά όπου ο Μπαμπάς πέρασε χρόνο καθώς κρυβόταν από τους Γερμανούς και  στην πραγματικότητα ο Ρόμπερτ  σκαρφάλωσε σε έναν θάμνο για να φτάσει εκεί και εμείς έχουμε και φωτογραφίες. Ο Γιώργος Δασκαλάκης, από τα Τεμένια, μας πήγε εκεί. Θα γράψω όλες τις πληροφορίες που έχω συγκεντρώσει , από την ιστορία πολέμου του πατέρα μου και θα προσθέσω όλες τις φωτογραφίες, σαν ένα σπουδαίο οικογενειακό αρχείο, για να δώσω στους 3 εγγονούς μου.

Ολο το ταξίδι μου στα Χανιά ήταν πολύ συναισθηματικό για μένα αλλά εξίσου απίστευτο και νοιώθω τόσο ευλογημένη να έχω συναντήσει πολλούς σπουδαίους ανθρώπους που αγάπησαν τον πατέρα μου και οικογένειες που νοιάστηκαν γι αυτόν όταν αυτός ήταν άρρωστος και πληγωμένος. Η οικογένεια Τζορμπατζάκη από Ζυμπρού, μου έδωσε ένα μικρό κομμάτι μισοκαμένης κουβέρτας, που ήταν πάνω στο κρεβάτι του πατέρα μου ενώ έμενε μαζί τους για πολλές εβδομάδες. Οι Γερμανοί αργότερα έκαψαν τα περισσότερα από τα υπάρχοντα τους αλλά αυτό το μικρό κομμάτι σώθηκε. Τώρα εγώ έχω το μισό από αυτό το κομμάτι και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για μένα.

Πήραμε το λεωφορείο για το Ρέθυμνο και νοικιάσαμε ένα αυτοκίνητο και οδηγήσαμε μέχρι το Μάλεμε (όπου ο Μπαμπάς πληγώθηκε στον λόφο 107,    23 Μαίου 1941), την Κάντανο, τα Τεμένια, το Ζυμπρού και ακόμα συναντήσαμε  την σπουδαία  φίλη του πατέρα, εκείνη την εποχή, στο μικρό χωριό Δρύς. Εμείς επισκευθήκαμε  την Παλαιόχωρα  όπου ο Dick συνελήφθη και φυλακίστηκε και εμείς είδαμε τα κελιά στο κτίριο της αστυνομίας, όπου οι φυλακισμένοι εκρατούντο, πριν τους φορτώσουν σε τρένα για τον Βορρά.

Από τα Χανιά εμείς πετάξαμε στην Θεσσαλονίκη με την ελπίδα να δούμε την φυλακή που οι Γερμανοί κράτησαν τον πατέρα μου…

Παραθέτω δύο φωτογραφίες που παρουσιάζουν η μία τον Dick Plant στο χωριό Μονή στο σπίτι του Νίκου Κομπιτσάκη και η άλλη την κόρη του στα Χανιά στο σπίτι που μένει μόνιμα ο Νίκος Κομπιτσάκης.

Επίσης το σπήλαιο στο οποίο έβρισκε καταφύγιο κατά την κατοχή ο Dick Plant και άλλοι σύμμαχοι στρατιώτες. Εκεί ο Dick Plant έβαλε μία πινακίδα σε μια του από τις επισκέψεις στο χωριό Μονή ως βετεράνος του πολέμου.

Τελειώνοντας θέλω να διατυπώσω την ελπίδα ότι και σε άλλα δημοσιεύματα που θα γίνουν  είτε από εμένα είτε από άλλους,  θα αναφερθούν και άλλες περιπτώσεις βοηθείας στους συμμάχους στρατιώτες, ώστε πολλά γεγονότα που αφορούν την ιστορία της περιοχής μας να μη μένουν στην αφάνεια.

Από αριστερά:

Ο Αυστραλός Dick Plant, ο Νίκος Κομπιτσάκης, ο Τζορμπατζάκης και Βασ. Μετοχαράκης, στο σπίτι του Κομπιτσάκη στο χωριό Μονή Σελίνου.

Το σπήλαιο που είχε σαν κρησφύγετο ο Αυστραλός Dick Plant

Δίπλωμα του Πρωθυπουργού της Νέας Ζηλανδίας προς του κατοίκους της κοινότητας Σούγιας για την βοήθεια που προσέφεραν στους Νεοζηλανδούς στρατιώτες. Το πρωτότυπο βρίσκεται στο μουσείο του χωριού Κουστογέρακου. 

Η γέφυρα στην έξοδο του Αγιερηνιώτη ποταμού

           

Πριν από λίγες μέρες πέρασα από την έξοδο του φαραγγιού της Αγίας Ειρήνης, όπου υπάρχει μια μεγάλη λιθόκτιστη γέφυρα. Τα τελευταία χρόνια η γέφυρα αυτή αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα,τα οποία απειλούσαν την κατάρρευσή της.

Συγκεκριμένα είχε  από κάτω μπαζωθεί αρκετά, με αποτέλεσμα να υπάρχει σοβαρή πιθανότητα σε περίπτωση που το  χειμώνα ο ποταμός θα μετέφερε κορμούς η μεγάλα κλαδιά δένδρων, πράγμα που δεν είναι σπάνιο, να υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να αποφραχθεί.  Αυτό  θα είχε σαν συνέπεια τα νερά του ποταμού, που είναι και πολλά και πολύ ορμητικά,  να περνούν είτε από πάνω από τη γέφυρα είτε πάνω από τα βάθρα της, πράγμα που θα οδηγούσε στην καταστροφή τους.

Κάτι τέτοιο είχε συμβεί πριν από μερικά χρόνια. Όμως, ευτυχώς, τότε δεν καταστράφηκε η γέφυρα ολοσχερώς, πιθανόν λόγω των ειδικών συνθηκών που δημιουργήθηκαν στην περιοχή. Καταστράφηκαν όμως τα στηθαία της γέφυρας και αποκολλήθηκαν πολλές πέτρες από το δάπεδο κίνησης, που είναι στρωμένο με καλντερίμι από ακανόνιστες πέτρες.

Με την παρέμβαση του Δήμου που έγινε τώρα, εκτός του ξεμπαζώματος,  απομακρύνθηκε και η τσιμεντόστρωση που είχε κατασκευαστεί  δίπλα στη γέφυρα για να περνούν τα αυτοκίνητα, που ουσιαστικά αυτή προκαλούσε  το μπάζωμά της.

Τώρα με τις εργασίες που έγιναν, αλλά και την αποκοπή  διαφόρων μικρών δένδρων που είχαν φυτρώσει πάνω σε αυτήν, όπως σκοίνα, πλατάνια κτλ ,   που και αυτά την απειλούσαν,  ο σοβαρός κίνδυνος που υπήρχε απομακρύνθηκε.

Βεβαίως, θα πρέπει να εξεταστεί πως θα αποκατασταθούν τα στηθαία και οι  πέτρες  που έχουν αποκολληθεί από το δάπεδο κίνησης. Ομως  αυτά είναι κάτι  που εύκολα νομίζω πως μπορεί στο μέλλον να γίνουν.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η γέφυρα αυτή είναι ένα πολύ σπουδαίο μνημείο της νεότερης ιστορίας της περιοχής μας, το οποίο μάλιστα το βλέπουν αρκετοί επισκέπτες, που διέρχονται από το φαράγγι της Αγίας Ειρήνης. Από ότι έχω υπόψη μου,  υπάρχουν στο Σέλινο τρείς παρόμοιες  γέφυρες, που πιθανόν να διαφέρουν ελάχιστα. Υπάρχει άλλη μία στο χωριό Αγία Ειρήνη και άλλη μία στο Κακοδίκι, που όμως έχει σοβαρές  ζημιές και είναι αναγκαία η επισκευή της. Πολλές λεπτομέρειες σχετικά με την κατασκευή και την ιστορία της γέφυρας  που αναφέρθηκα,  υπάρχουν στο άρθρο του κ. Δημήτρη Σειραδάκη , που έχει δημοσιευτεί στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 12-2-2011, γι αυτό δεν υπάρχει λόγος να αναφέρω περισσότερα.

Τελειώνοντας θέλω να συγχαρώ το Δήμο Καντάνου- Σελίνου που έκανε αυτή την παρέμβαση, ώστε να σωθεί  αυτό το σπουδαίο μνημείο της νεότερης ιστορίας μας.

Λουκάς Μπασιάς

Πρόεδρος του Συλλόγου Επιστημόνων Σελίνου

(Το παραπάνω κείμενο αποτελεί επιστολή προς την εφημερίδα  Σελινιώτικα Νέα για δημοσίευση στις 16-4-2015)

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΚΛΩΝΙΖΑΚΗ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΣΕΛΙΝΟΥ

                                        

ΨΗΦΙΣΜΑ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Επιστημόνων Σελίνου ,  μετά την είδηση του θανάτου του  καταγόμενου από την επαρχία Σελίνου και μέλους του συλλόγου μας 

ΙΩΑΝΝΗ       ΚΛΩΝΙΖΑΚΗ

ο οποίος διακρίθηκε για τους αγώνες  του για την Δημοκρατία στην Ελλάδα και διετέλεσε  Δήμαρχος Χανίων και αντινομάρχης Χανίων,  συνήλθε έκτακτα και αποφάσισε τα παρακάτω:

1)Να εκφράσει τα θερμά του συλλυπητήρια στους οικείους του

2)Να παραστεί αντιπροσωπεία του Διοικητικού Συμβουλίου στην νεκρώσιμη ακολουθία

3)Να δημοσιευτεί το παρόν στον τοπικό τύπο.

                                          Χανιά 15-4-2015

                                              Για το Δ.Σ.

 Ο Πρόεδρος                                                      Ο  Γεν. Γραμματέας

Λουκάς Μπασιάς                                               Γιάννης Ξανθουδάκης

Ο Σύλλογος Επιστημόνων Σελίνου διατυπώνει τη διαφωνία του σχετικά με αναγραφόμενα του καθηγητή Ρίχτερ στο βιβλίο του «Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ»

Με αφορμή την αναγόρευση σε επίτιμο διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο Κρήτης , του Γερμανού καθηγητή Ριχτερ,  το Δ. Σ. του Συλλόγου  Επιστημόνων Σελίνου δηλώνει τα εξής:

Διαφωνούμε  με ορισμένα από τα αναγραφόμενα  στο βιβλίο του παραπάνω καθηγητή με τον τίτλο «Η   ΜΑΧΗ  ΤΗΣ  ΚΡΗΤΗΣ», με τα οποία επιχειρεί να αναθεωρήσει την ιστορία του τόπου μας  κατά τρόπο απαράδεκτο.  

Θεωρούμε ότι  αναφερόμενος στα γεγονότα της Μάχης της Κρήτης  αλλά και σε όσα ακολούθησαν, προσπαθεί να εξισώσει τους θύτες με τα θύματα και μιλά για αλληλένδετα  εγκλήματα,  κάνοντας αναφορά στην αντίσταση που πρόβαλε  ο Κρητικός λαός στους εισβολείς που ήλθαν απρόσκλητοι να του στερήσουν την ελευθερία του.

Ετσι  στην σελ. 413 γράφει:

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εκτέλεση ανταρτών χωρίς δικαστική εξέταση δεν παραβαίνει μόνο το Διεθνές Δίκαιο της εποχής, αλλά και το γερμανικό στρατιωτικό νόμο 3/13, σύμφωνα με τον οποίο αλλοδαποί οι οποίοι προβαίνουν σε αξιόποινες πράξεις κατά του Γερμανικού στρατού δεν είναι δυνατόν να τιμωρηθούν χωρίς να προηγηθεί η σύσταση στρατιωτικού δικαστηρίου. Από την άλλη, είναι εξ’ ίσου αδιαμφισβήτητο ότι και οι πράξεις των ανταρτών παρέβαιναν το δίκαιο του πολέμου. Τα δύο εγκλήματα είναι αλληλένδετα.»

Εμείς στην Κρήτη γνωρίζουμε τα τρομερά εγκλήματα που διέπραξαν, σε πολλές από τις περιοχές της,  οι ναζιστές εναντίον των Κρητικών που δεν έσκυψαν το κεφάλι  αλλά υπερασπίστηκαν την ελευθερία τους.

Η περιοχή της επαρχίας  μας, του Σελίνου , υπήρξε μία από τις περιοχές που πλήρωσε βαρύ το τίμημα για τους αγώνες της.  Γι αυτό και έχει να παρουσιάσει περισσότερα από 250 θύματα αλλά και μεγάλες υλικές καταστροφές.

Δεν είναι δυνατόν  να λησμονήσουμε , το κάψιμο των τριών χωριών Μονής, Λειβαδά και Κουστογέρακου, την καταστροφή της Καντάνου,  αλλά και την καταστροφή οικιών σε άλλα χωριά της επαρχίας μας.  Επίσης  τις εκτελέσεις ανήμπορων κατοίκων της  επαρχίας, όπως π.χ. συνέβη στα χωριά Μονή,  Λειβαδά και Κουστογέρακο   όπου εκτελέστηκαν  άνθρωποι  άρρωστοι  κλινήρεις, γέροντες που δεν μπορούσαν να μετακινηθούν μακριά από τα σπίτια τους ,  μικρά κορίτσια και  γριές γυναίκες .

Θεωρούμε ότι με το να τιμηθεί από τους Κρητικούς, δηλαδή από το Πανεπιστήμιο τους, ο συγγραφέας του παραπάνω βιβλίου, είναι σαν να αποδεχόμαστε   όλα τα αναγραφόμενα σε αυτό, που σαφέστατα μας αδικούν .

Πιστεύουμε ότι το Πανεπιστήμιο Κρήτης, το οποίο είναι ένα  πολύ σπουδαίο Ακαδημαϊκό ίδρυμα στην πατρίδα μας ,  θα κάνει ότι πρέπει και θα αναθεωρήσει  την απόφαση του. 

Ο τουρισμός στο Σέλινο

Γράφει: Ευτύχιος Λαμπουσάκης* 

Ο τουρισμός από τις αρχές του 20ού αιώνα και ειδικότερα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε ομαδικό φαινόμενο όλων των κοινωνικών τάξεων. Βασικοί λόγοι της ανάπτυξης αυτού του κοινωνικού φαινομένου ήταν η βελτίωση του οικονομικού επιπέδου των κατοίκων σε πολλές χώρες, η βελτίωση των οδικών δικτύων και η σχετική ασφάλεια που σήμερα παρέχουν τα ταξίδια. Ο τουρισμός εκφράζει την ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου για ξεκούραση, επιμόρφωση, ψυχαγωγία, διασκέδαση, αλλά και αναζήτηση του νέου, του διαφορετικού.
Στην επαρχία μας οι πρώτοι τουρίστες έκαναν την εμφάνισή τους, όπως και σ” όλη την Κρήτη, τους θερινούς μήνες των πρώτων χρόνων της δεκαετίας του 1960. Ηταν χαμηλού εισοδήματος και διέμεναν σε σκηνές και σλίπινγκ-μπαγκ στις παραλίες των χωριών μας. Τα διαθέσιμα δωμάτια εξάλλου εκείνη την εποχή ήταν ελάχιστα.
Με την πάροδο των χρόνων ο αριθμός των επισκεπτών που είχαν προορισμό τα μέρη μας ολοένα και αυξανόταν, ενώ συγχρόνως βελτιωνόταν και το οικονομικό τους επίπεδο. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα οι κάτοικοι των παράκτιων περιοχών Παλαιόχωρας και Σουγιάς να ξεκινήσουν επενδύσεις, που στόχο είχαν την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής. Ετσι, σε λίγα χρόνια χτίστηκαν αρκετά δωμάτια, διαμερίσματα και, τελευταία, ξενοδοχεία υψηλών προδιαγραφών. Λειτούργησαν εστιατόρια, κέντρα διασκέδασης, τουριστικά και εμπορικά καταστήματα εφάμιλλα αυτών που υπάρχουν στις μεγάλες πόλεις του νησιού μας.
Το μοντέλο του τουρισμού που, μέχρι σήμερα, έχει επικρατήσει στον τόπο μας είναι ο λεγόμενος μαζικός τουρισμός, το γνωστό μοντέλο «ήλιος – θάλασσα», που ως εκ τούτου, περιορίζεται μόνο στις παραθαλάσσιες περιοχές. Η γαλάζια ζεστή και καθαρή θάλασσα, οι ήπιες κλιματικές συνθήκες με την ηλιοφάνεια, προσείλκυσαν ένα μεγάλο τουριστικό ρεύμα σ’ αυτές. Το μοντέλο αυτό του τουρισμού οπωσδήποτε συνέβαλε σημαντικά στην οικονομική ανάπτυξη των περιοχών αυτών, παρ’ ότι αναπτύχθηκε χωρίς τις αναγκαίες υποδομές και τον απαραίτητο σχεδιασμό. Είναι αλήθεια ότι οι περιοχές αυτές που αναπτύχθηκαν τουριστικά, ξέφυγαν από τη φτώχεια και βαθμιαία οι κάτοικοί τους πέτυχαν ικανοποιητική αύξηση του ετήσιου εισοδήματός τους. Στην επαρχία Σελίνου σήμερα λειτουργούν τα ακόλουθα τουριστικά καταλύματα προς εξυπηρέτηση των τουριστών που έχουν προορισμό τον τόπο μας:
Α) Στην περιοχή της Παλαιόχωρας – Κουντούρας λειτουργούν 850 ενοικιαζόμενα δωμάτια – διαμερίσματα (κατηγορία κλειδιών), που διαθέτουν 1.850 κλίνες και 15 κύρια τουριστικά καταλύματα, ξενοδοχεία (κατηγορία αστέρων) που διαθέτουν 598 κλίνες. Σύνολο κλινών 2.448.
Β) Στην περιοχή της Σουγιάς λειτουργούν 345 ενοικιαζόμενα δωμάτια – διαμερίσματα (κατηγορία κλειδιών), που διαθέτουν 694 κλίνες και 2 κύρια τουριστικά καταλύματα, ξενοδοχεία (κατηγορία αστέρων), που διαθέτουν 64 κλίνες. Σύνολο κλινών 758. Τα παραπάνω στοιχεία προέρχονται από τον Σύλλογο Ξενοδόχων Παλαιόχωρας, Σύλλογο Ενοικιαζομένων Δωματίων – Διαμερισμάτων Παλαιόχωρας και τον Σύλλογο Επαγγελματιών Σουγιάς.
Γ) Στην Κάντανο λειτουργεί μικρή τουριστική μονάδα δυναμικότητας 16 κλινών. Στο Επανωχώρι, επίσης, υπάρχει μονάδα που διαθέτει 15 κλίνες.
ΣΥΝΟΛΟ ΚΛΙΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ 3.237
Εκτός από τα παραπάνω τουριστικά καταλύματα στο Σέλινο τα τελευταία χρόνια λειτουργούν αρκετά εστιατόρια, ταβέρνες, τουριστικά και εμπορικά καταστήματα, καφέ – μπαρ, κέντρα διασκέδασης και πολλές άλλες συναφείς υπηρεσίες που εμπλουτίζουν και προάγουν το τοπικό τουριστικό προϊόν.
Η επαρχία μας όμως εκτός από τις όμορφες αμμουδιές και τις καθαρές θάλασσες έχει πλούσια και πολύ ενδιαφέρουσα ενδοχώρα, που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί τουριστικά. Διαθέτει εξαιρετικού κάλλους περιοχές και τοποθεσίες που προσφέρονται για ανάπτυξη του λεγόμενου τουρισμού: υπαίθρου ή αγροτουρισμού, που αποτελεί μια από τις ήπιες εναλλακτικές μορφές του γνωστού τουριστικού μοντέλου «ήλιος – θάλασσα». Λέγοντας αγροτουρισμό εννοούμε τη δραστηριότητα που αναπτύσσεται από τους απασχολούμενους κατά  κύριο επάγγελμα στη γεωργία με τη δημιουργία μικρών τουριστικών μονάδων, που στόχο έχουν την ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος και της τοπικής οικονομίας τόσο από την εκμετάλλευση των τουριστικών καταλυμάτων όσο και από την τροφοδοσία των τουριστικών μονάδων με προϊόντα τοπικής παραγωγής. Η ανάπτυξη του αγροτουρισμού εκτός από την αύξηση του εισοδήματος των αγροτών, ενισχύει την απασχόληση και αποτρέπει τη μετανάστευση και την ερήμωση των χωριών. Άλλες μορφές εναλλακτικού τουρισμού, που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν στο Σέλινο είναι: ο φυσιολατρικός τουρισμός, ο θρησκευτικός, λόγω του πλήθους των Βυζαντινών εκκλησιών που υπάρχουν στην επαρχία, ο ορειβατικός, ο θαλάσσιος – αλιευτικός κ.ά.
Κλείνοντας το κεφάλαιο του τουρισμού μπορούμε να πούμε ότι ο τουρισμός, μαζί με τις διάφορες υπηρεσίες που τον πλαισιώνουν, αποτελεί σήμερα τη σημαντικότερη πηγή πλούτου για τους κατοίκους της επαρχίας μας.

*γιατρός